Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Obydwa wyrażenie opisują urządzenia, które w założeniu pobierają rozkład intensywności promieniowania podczerwonego z określonej scenerii i przedstawiają go w postaci obrazu. Podczas gdy zastosowanie urządzeń cieplnych (czasami nazywanymi "wizualizatorami" lub "pasywnymi urządzeniami nocnymi") ogranicza się do rozpoznawania osób lub obiektów w ciemności, albo podczas złej pogody, możliwości kamer termowizyjnych są większe. W wyniku kalibracji mogą poprzez pomiar intensywności promieniowania podczerwonego dokonywać pomiaru temperatury danego obiektu.
Na najczęściej spotykane materiały praktycznie żadne, ponieważ pomiar obejmuje bezpośrednio tylko powierzchnię obiektu. Istnieje jednak wąska grupa materiałów z grupy przepuszczalnych, jak np. tlen lub krzem, dla których da się zestawić wartości pomiarowe dla obszarów leżących w różnych warstwach.
Z reguły nie, ponieważ pomimo że szkło przepuszcza światło widzialne i promieniowanie podczerwone, ale nie fale o długości powyżej 4 µm. Do tego zakresu spektralnego wymagane jest stosowanie okien ze specjalnych materiałów przepuszczających promieniowanie podczerwone.
W pierwszej kolejności zależy ona od typu posiadanej kamery termowizyjnej. Nowoczesne kamery termowizyjne umożliwiają bezdotykowe pomiary temperatur do (-20...-50)°C. Poniżej tej granicy spada znacznie intensywność promieniowania podczerwonego wysyłanego przez obiekty i dlatego stosunek sygnału do szumu jest tak podobny, że znaczne podwyższenie dokładności urządzenia powoduje tylko nieznaczne obiżenie jego dolnej granicy pomiarowej.
To pytanie o długość fali. Zdalne sterowanie podczerwienią i przenoszenie danych za pomocą podczerwieni wykorzystuje bliską podczerwień, a więc fale o długości np. 0,85 µm lub 1,55 µm, podczas gdy kamery termowizyjne pracują w tzw. "podczerwieni termicznej", czyli obok najczęściej wykorzystywanego zakresu (3...5) µm także zakres (8...14) µm, przy których ciała w temperaturze pokojowej mają największe właściwości promieniotwórcze.
Tylko w pewnych okolicznościach, gdyż większość najczęściej spotykanych gazów (jak np. większość składników ziemskiej atmosfery) jest w zakresie podczerwieni przezroczysta. Rozmaite gazy, zwane "pasmowymi" jak np. tlenki węgla i azotu emitują swoje własne promieniowanie podczerwone, ale w bardzo wąskim zakresie spektralnym. Dopasowując odpowiednie filtry spektralne do kamery termowizyjnej można wykonać pomiary, należy jednak pamiętać, że średnia temperatura w tego typu zastosowaniach wynosi kilkaset stopni celsjusza oraz o zapewnieniu odpowiedniej grubości warswy mierzonego gazu.
